Desmond
Hits: 314

Toertocht 8HW

ondag 27 april rijden we de toertocht 8HW in de Hoeksche Waard. Deze tocht van 111km wordt voor de vierde keer op ons eiland verreden en ik moet tot mijn schaamte toegeven dat ik er nog nooit van heb gehoord. We verzamelen in Strijen en rijden naar het vertrekpunt in Numansdorp. Rob, een gezellige vent van de spinning, rijdt voor het eerst met ons mee en geeft toe wel een slechte nacht te hebben gehad. In zijn nachtmerries heeft hij regelmatig aan het elastiek gebungeld en wordt hem het snot voor de ogen gereden. Net op het moment dat hij kraaiend van plezier door iemand uit het verzorgingsflat op een e-bike voorbij wordt gereden schrikt hij zwetend wakker.  Dit zal hem allemaal niet gebeuren. Toch? Hij stopt zijn shirt vol met gelletjes, voedingsrepen en supplementen, alsof hij Parijs-Dakar op de fiets gaat rijden.

Zijn shirt staat bol van al het eten. En dan doel ik op de drankjes en reepjes die in zijn zakjes achter in zijn shirt zitten hè.     We vertrekken mooi op tijd vanaf Numansdorp. Het moet gezegd worden de organisatie is top! We rijden een prachtige route, de verzorging is prima en op de drukke kruispunten staan zelfs verkeersregelaars. Ik kom op dijkjes en weggetjes waar ik nog nooit ben geweest, en dat allemaal binnen een half uur van huis.     Na een half uur valt het me pas op. Fred ziet er meer gesoigneerd uit dan anders, maar ik kan niet direct duiden wat het is. Nieuw tenue? Nee. Fiets schoongemaakt? Nee, doet hij altijd. Jaaaa, benen geschoren!!! Eindelijk. Hij is gisteren met schuim en mes die harige kuiten en dijen te lijf gegaan. Was nog niet eens zo'n makkelijk klusje. Ziet er goed uit man. Hij lijkt ook harder te gaan.      Even later zien we in de verte een renner voor ons opdoemen. Dat is altijd het moment voor stoere taal in het peloton. "Erop en erover!" "Opvegen die handel." Als peloton rijd je altijd veel sneller dan alleen, dus is het niet zo moeilijk om er naar toe te rijden. Als we voorbij rijden zien we dat het een vrouw is. Onze MPcoach ontfermt zich over haar en geeft meteen wat tips. Ze probeert aan te haken maar durft niet goed wiel houden. Ze weet toch met moeite een poosje mee te rijden. Als ze een lekke band krijgt kunnen de mannen haar niet laten staan. Roel is de gentleman en wisselt het bandje voor haar.       Er rijdt ook een kennis van Arjan voor het eerst mee. Ik stel me voor maar hoor door het windgeruis zijn naam niet goed. Hij valt op door een smetteloos wit fietstenue van Argos olie. Argos olie heeft nog niet ze veel gefietst, hoor ik. Maar even later zie ik Argos olie wel vooraan het peloton rijden. We stoempen goed door. Het is bij ons een ongeschreven wet dat bij lange tochten de sterksten meer kopwerk voor hun rekening nemen dan de anderen. En als je een dag wat mindere benen hebt sla je gewoon een keer een beurt over. Dan doe je de volgende keer weer wat meer. Argos olie blijft voorop zitten. Nou hij zal de benen hebben, denk ik nog. Maar na een halfuurtje zakt Argos met oververhitte motor naar achter. De rest van de tocht blijkt dat Argos olie toch zijn kruit een beetje te vroeg heeft verschoten. Ik hoop dat olie beter is. Wel mooi tenue en een aardige gozer.      Arjan heeft het slimmer aangepakt vandaag. Hij doet zijn uiterste best zich te verstoppen in de buik van het peloton. Nou is dat voor Arjan niet zo ingewikkeld want je kijkt toch snel even over hem heen. Zeker nu hij zijn glimmende Tedje van Es jack binnenstebuiten in zijn zak heeft zitten. Zelfs na de pauze zit Arjan nog heerlijk fris en fruitig op zijn fiets en heeft zelfs nog praatjes. "Eerst andermans bordje opeten" is een wielerterm die je Arjan niet meer hoeft uit te leggen.      Even later val ik bijna van verbazing van de fiets. Rob zit voorop met Desmond en geeft er een flinke snok aan. Samen voeren ze de snelheid op naar 38. Wat is hier aan de hand? Rob heeft net tijdens de break een van zijn gelletjes op. Man, wonderspul! Het zou me niet verbazen als hij zo zijn shirt openscheurt en hij er een Batman pak onder aan heeft. Na zijn werk op kop laat hij zich weer afzakken naar achter. Het beulswerk heeft wel zijn sporen achter gelaten. Rob heeft een heel rood aangelopen hoofd alsof het bandje van zijn helm de hele tijd al te strak om zijn kin heeft gezeten. Maar goed gedaan hoor.      Na de koffiebreak, als we op het punt van vertrek staan staat Desmond met twee handen in zijn broek zijn kruis te betasten. Wat staat hij nu te doen? Ziet er wel raar uit. Zijn gezicht verraadt dat hij nog niet alles in een comfortabele houding heeft liggen. "Wat heb je vraagt Fabienne een beetje lacherig, die ook wel nieuwsgierig is geworden." Oh Wah ik heb last van eh, mijn eh. Met zijn handen nog in zijn broek maakt hij houterige bewegingen als ik op mijn eerste dansles. "Moet je wat crème hebben " vraagt Fabienne. Des neemt een flinke lik uit het geheime potje van Fabienne en laat zijn handen werkelijk midden op de weg ongegeneerd weer in zijn broek verdwijnen. "Ja hallo Des, genoeg nu hè, je moet nog fietsen ook".       Na de koffie rijden ook nog de drie zestigers, bekenden van de spinning, met ons mee op. Hans op een mooie retro gazelle die er piekfijn onderhouden uitziet. Net als Hans zelf trouwens. Op het volgende stukje strava parcours hebben Des en ik afgesproken nog een keer een tijd neer te zetten. Als ik het bordje zie staan zet ik al aan. Waar is Des nu? Ik poef er tussenuit. Joost in mijn wiel en nog iemand. Ik kan nu niet omkijken. Het moet Des zijn. Op de helft geef ik het bekende elleboogje dat er moet worden overgenomen. Geen reactie! Ik zit op 41km. Dit houd ik niet vol. Mijn dijen staan op springen. Mijn bewegingen minder gecontroleerd. Nog maar een keer 'het elleboogje'.  Mijn arm schiet bijna uit de kom. "Kom op Des neem over man". Even later komt Joost voorbij. Joost? Als Joost de snelheid niet kan houden ga ik er maar weer overheen. Hij valt meteen terug. Ik heb er nog een in het wiel hangen. Aan het eind kan ik pas kijken. Het is Hans!! Goed gedaan man. Klasse. "Ik kon niet overnemen" komt er nog net hijgend uit.      Even later rijden we moe maar voldaan weer naar het startpunt, wat nu de Finish blijkt te zijn. We krijgen nog heerlijke soep en zitten in de zo'n een beetje uit te hijgen. Soep trouwens waardoor Joost 's-middags Luik Bastenaken Luik vanaf toilet heeft moeten kijken.      Volgende week gaan we naar Limburg voor een driedaagse klimclinic met MPcoach. Ik heb gemerkt dat het met de benen bij de meesten wel goed zit. Ik ben benieuwd wie volgende week ook zijn benen heeft geschoren. In Limburg moet je als man wel een beetje gesoigneerd door de heuvels rijden natuurlijk. Het masseren gaat ook veel beter. Dus doe het voor Yvonne, want die heeft een 'hel of a job' volgend weekend.         

  • No comments found