Hans Buijing
Hits: 295

Eerste zomerse dag

De eerste zomerse dag vieren we met korte mouwen en korte broek. Laat de zon maar komen. We zijn maar met z'n zevenen omdat Des en Johan een wedstrijd rijden in Rijswijk. Johan appte nog dat hij goed in vorm was

en de metingen op vrijdag liegen niet dus Rijswijk " Van Eijk is coming". Maak het podium in het midden al vast wat hoger anders is het verschil met twee en drie zo klein.     Wij fietsen een rondje Brabant met koffie in Hank. Ik heb voor Roel een knooppuntenlijstje met ducktape voor op het frame meegenomen, anders moet ik met leesbril op de fiets en dat geeft zeker valpartijen.We rijden rustig richting Moerdijk en genieten van het weer. Wauw dit is genieten. We wisselen lekker af en het "treintje" rijdt geolied.     Fabienne rijdt tegenwoordig in een outfit helemaal afgestemd op de kleur van de fiets. Zelfs haar nagels zijn in de kleur gelakt van de fiets. Je gaat er niet harder door maar het ziet er wel leuk uit. Haar fiets is nu bijna helemaal weer top. André Hartman heeft zijn uiterste best gedaan om er met Mijnheer Easton uit te komen. Een scheurtje in de velg was geen constructiefout!?!? Oké, na verschillende pogingen merkte André dat verder praten geen succes zou hebben. Afgelopen week heeft hij zelf het initiatief genomen en gewoon nieuwe wielen besteld die woensdag onder de fiets van Fabienne worden gezet. Topservice André, compliment! Ook dat mag wel eens worden gezegd. Ondanks een constructiefout in het crankstel, problemen met levering door Campagnolo, geen garantie door Easton heeft ze geen dag zonder fiets gezeten.     In Brabant rijden we veel over fietspaden en moeten opletten. Als we oudere fietsers voorbij razen roepen we telkens keurig "pardon" en als ik voorop rij zeg ik altijd dat er nog meer fietsers achter me aan komen. Als de laatste van ons peloton vergeet te zeggen dat hij of zij de laatste is blijven de oudjes nog minutenlang strak vooruit kijkend achter elkaar rijden Wij rijden inmiddels in Hank. In de jachthaven willen we koffiedrinken. Bij het eerste bord met Vissershang gooien we het stuur om en rijden recht op de haven af. Fred trakteert ons op het terras van cafe de Vissershang op appelgebak omdat hij jarig is. In.......... november!Als we weer vertrekken denkt iedereen te weten waar we heen moeten. Links, nee rechts, nee daar kwamen we vandaan, of toch naar rechts. We draaien om en even later pakken we de bordjes weer op. Na 15 minuten passeren we de ....hè de Vissershang! We overleggen en vervolgen nu via de goede weg.     Even later roept Fabienne "lek". Jammer, we waren net weer lekker op gang. Gelukkig is het met vereende krachten zo gebeurd. Spijkertje eruit bandje erin en hup, binnen 5 minuten weer op weg. Als we de sluis over zijn bij Werkendam gaan we in één streep naar het pontje naar de kop van het land. Dit is mijn favoriete stuk asfalt. Altijd licht windje mee, een mooie dijk, in een sliert en dan gas erop. Na de eerste bochten schuif ik naar voren en nestel me aan de kop van het peloton. Mijn tellertje komt niet meer onder de 40. Als we voor ons een paar brommers zien rijden heeft de uitdaging zich snel in mijn hoofd genesteld. Mijn derailleur klikt, achter me hoor ik het klikken van de andere derailleurs nog net boven het gehijg en gepuf. Het geeft iedereen een geweldige kik als we de jongens verbaasd met een gangetje van 45km voorbijrazen. Wauw. Drie jonge gastjes zien er de humor wel van in en moedigen ons luidkeels aan. Even later staan we op het pontje uit te blazen. Weer op het vaste land gooit Roel nog even kolen op het vuur. Kolere, ik lette even niet op en zie die gasten ineens bij me weg rijden. "Doetie anders nooit" denk ik nog. Even alle zeilen bijzetten. Ik ben blij dat ik nog kon aanklampen. Roel trekt het lint met bijna 40km door de bochten. Remmen, aanzetten, bijsturen, "tegen" en weer snelheid maken, " voor" remmen en wéér aanzetten. Ik lijk wel een jojo.     Als ik me in de Kiltunnel omlaag stort, weer een verrassing. Onderin geef ik er een slinger aan en sprint op het grote blad naar boven. Mijn dijen staan op springen. Harder dan dit kan ik echt niet meer. Ik ben al aan het genieten van mijn eigen prestatie, komt daar ineens Arjan er met een smile van oor tot oor gewoon langs zetten. Waar haalt hij het vandaan. Oké het zijn pezige kuitjes en zelfs geschoren tegenwoordig, maar toch zo snel omhoog. Super. Ik merk dat we allemaal weer lekker in vorm beginnen te geraken. Het laatste stuk gaat standaard het tempo omhoog. Nu zit Karin zo strak op het wiel dat ik bijna het idee heb dat we samen op één fiets zitten. Fabienne heeft zich daar weer aan vast geklonken. Ook nu weer 45 en ik krijg die meiden er niet af hè. Goed gedaan.Heerlijk voldaan rijden we weer naar Strijen. Ping! Trrrrr. Hé een Whatsapp. Johan. Ik ben 30ste geworden. Jammer, alles gelukkig nog heel. Toch goed gedaan. Tja wat moet ik anders zeggen.

DSC03138   DSC03139  DSC03141

  • No comments found