BOKITO
Hits: 489

Rondje dordtse biesbosch

Het is zondagmorgen, half 9 om precies te zijn. Niet zo maar een zondagmorgen. Het is de zondagmorgen nadat Nederland na een zenuwslopende strafschoppenserie door is naar de halve finale. Het eerste waar ik dan ook aan denk is het sublieme staaltje blufpoker wat Tim Krul speelde. Om eerlijk te zijn ben ik wel eens met een leukere gedachte wakker geworden dan van het gezicht van Tim Krul, maar toch, het bezorgd me een brede glimlach.

Gisteravond, voorafgaand aan de wedstrijd Nederland- Costa Rica, heb ik wel geteld 1700 kcal binnen zitten werken gedurende het etentje met Hans, Fabienne, Des en Astrid. Het mag gezegd worden, Hans je bent een topkok. Het blijkt dat ik toch nog wat van je kan leren! De uitdrukking 'wat de boer niet kent eet hij niet' gold absoluut niet. Ook blijkt dat Des en ik elkaar niet alleen op de fiets competitief benaderen, ook naast elkaar aan tafel wordt er gestreden! Het gevolg was dat Des en ik heel de avond, dus ook inclusief de wedstrijd, als een zoutzak onderuit gezakt zaten. Van atletische sportmannen waren we binnen 1,5 uur gedegradeerd tot walrussen met een vetpercentage van 85%.   

Maar goed, nu is het tijd om op de fiets te stappen en een lekker rondje te gaan rijden. Nouja 'een rondje', met 1700 kcal is het mogelijk om van Strijen naar Groningen te rijden. Aangezien er in Groningen niet zoveel te zoeken is, houden we het op een simpel rondje dordtse biesbosch met koffiestop. Iedereen is keurig op tijd. Ooh daar komt Jelle nog even aanzetten met een snelheid van minimaal 45 km/h. Ik geloof dat Jelle met ons mee rijdt zodat hij ook aan rustige trainingen doet. Zonder ons zou hij standaard 42 km/h gemiddeld rijden met tussendoor intervallen van rond en nabij de 55 km/h waarbij hij uiteindelijk sprint naar de 60 km/h om vervolgens 2 min uit te fietsen op 33 km/h. Gelukkig gaan we dat vandaag niet doen. We gaan op weg via de broekseweg naar de strijense dijk op weg naar de kiltunnel. We gaan met een mooi vaartje richting de tunnel. Piet heeft al een paar weken niet gefietst maar weet zich moeiteloos in de groep te handhaven. De tunnel omhoog rij ik samen met Piet achteraan, de groep rijdt iets voor ons maar ze lopen niet uit. Het is een bevestiging dat Piet zijn vorm niet zomaar verliest. Dit belooft wat voor de terugweg! Via de oude beerpolder en de oudendijkpolder en de nieuwe beerpolder EN de louisa en cannemanspolder komen we uiteindelijk in de polder de Dordtse Biesbosch waarbij we ook nog langs of door (weet ik het, het zal allemaal wel) de bovenpolder komen. Een beetje dordtse topografie is wel goed voor de harde kern van de hoeksche waard dacht ik zo.

Maar nu genoeg topografie, tijd voor een bakkie koffie. Tijdens de koffie wordt gevraagd waarom ik mijn koekje niet op eet. 'tja dat voegt niet zoveel toe zeg ik' en prompt laat iedereen zn koekje liggen. De zoete smaak van gisteravond is nog duidelijk te proeven natuurlijk,  een koekje is overbodig vandaag! Nu ook genoeg over koekjes.   

We gaan weer verder. Met een strak tempo tegenwind gaan we weer richting de hoeksche waard. In het peleton zit iedereen kort op elkaar, op die manier is het goed uit te houden. Op kop tegen de wind trappen we 260 watt volgens de powermeter van Des, ja dan zit je niet echt relaxed meer te trappen. Het is dan ook een stuk moeilijker om op souplesse te blijven trappen, iets wat juist met de wind mee super gaat. Het is dan ook gelijk weer een andere vorm van inspanning en heeft daarmee een toegevoegde waarde. Vlak voor de wieldrechtse zeedijk krijgen we te maken met een lekke band. Piet rijdt lek en krijgt van Hans gelijk een college lekke banden plakken. Hans heeft lekkebandenplakkunde gestudeerd, hij heeft alleen niet de aansluitende master of bandenoppompscience gestudeerd. Dat is ook gelijk te merken en daarom besluit ik toch maar even te helpen. Niet dat ik die master wel heb gedaan maar om even de armspieren te trainen. Na 5 min zit er genoeg lucht in de band. Met niet verzuurde benen maar wel met verzuurde armen vervolgen we onze weg, over gevarieerde training gesproken.

Ook op de dijk wordt er straf door gereden. Jelle roept voordat we de rijksstraatweg, richting de kiltunnel, opdraaien dat hij een strava segement gaat rijden. Deze jongen is gewoon niet te stoppen. Hans en Des gaan geven aan dat ze wel mee willen doen. Ja het woordje 'wel'  geeft in deze context aan dat ze er opzich wel zin in hebben maar dat de 100% overtuiging wel ontbreekt. Dit blijkt bij de start. Jelle vertrekt met een enorme acceleratie. Hans reageert iets later en desmond reageert pas nadat Jelle niet meer te zien is. Zouden ze wel overlegd hebben? Ja toch? Hans en Des lijken gelijkwaardig, Hans kan heel lang voorblijven en ik moet zeggen het ziet er wel indrukwekkend uit als je zelf 20 km/h rijdt en de andere rijden met 50 km/h weg. Toch haalt Des Hans in, maar Jelle blijft buiten beeld. Ik denk wanneer Des en ook Hans gelijk in het wiel van Jelle hadden gesprongen er niks aan het handje was geweest. Het resultaat nu is een parijs roubaix-achtig beeld van 3 renners met tussen iedere renner 33 fietslengtes met 3 gigantisch hoge hartslagen waarbij ze minstens 3 minuten nodig hebben om fatsoenlijk te kunnen recupereren. 

Dit vraagt om een tegenaanval! Samen met Fab maak ik een duister uitgekiend plan, dat van start gaat na het segment. Immers de kiltunnel is ook vaak een moment voor renners binnen onze groep met teveel testosteron om even aan de boom te schudden. Voor de renners die geen colombische waarden hebben is het gewoon beheerst omhoog rijden. Het wordt door iedereen geaccepteert dat dit gebeurt, het leukste is natuurlijk wel als je als groep zo hard mogelijk kan rijden op bepaalde stukken. Daarom is het segmentrijden met een explosieve start ook niet het meest ideale voor deze groep denk ik. Wat wel leuk is om zo hard mogelijk te rijden op een vlak open veilig segment waarbij iedereen tot zijn recht komt. Maar goed deze keer is wat anders. Nu het plan de campagne. Piet, Fabienne en ik rijden naar de uitgepufte gladiotoren toe. En vliegen met een beheerste snelheid van 40 km/h voorbij. Nu opbouwen naar de 55 km/h naar beneden en kijken of ze wel mee willen! Het lukt de moegestreden makke lammetjes (voorheen stoere gladiatoren niet om direct in het wiel te zetten. Ze hebben al het snot voor de ogen hangen. Piet moet helaas afhaken maar Fabienne houdt goed vol! We gaan met een gang van 30 km/h omhoog. Nog even aanzetten hoor ik achter me! Owjee komen ze toch terug? Nee, Fabienne wil alles uit deze klim halen. Met 32/kmh per uur komen we boven maar van de andere renners geen spoor. Als er een fotofinish was had de camera man na onze finish een kopje koffie kunnen gaan drinken en misschien wel 2 kopjes koffie om vervolgens de rest op de foto te zetten. Super gedaan Fab, ongeloofelijk wat een resultaten jij en Hans geboekt hebben en ook de rest blijft verbeteren!

De 1700 kcal zijn er nog lang niet af, maar we gaan met een goed gevoel weer terug naar huis. Tot volgende week, hopelijk kunnen we dan wel de prachtige pakjes van italiaanse makelij met het ontwerp van Desmond aan!  

  • No comments found