Jo-Ellen
Hits: 370

Jo-Ellen Start2Tri 2016 deel 1

Bij de geboorte van mijn eerste kind raakte mijn bekken ernstig beschadigd. Ik belandde in een rolstoel

en zou nooit meer normaal kunnen lopen. Vijf meter lopen voelde als een marathon en ik vocht tegen de depressies. Uitgegleden op de trap waardoor de situatie verergerde en een operatie wat een zenuwpijn als gevolg had, maakten de dagen onbeschrijfelijk zwaar. Nu 5 operaties verder een hoop vechtlust, bloed zweet en tranen en doorzettings vermogen heb ik stap voor stap weer opnieuw leren lopen. In 2013 had ik me ingeschreven voor de ladies run. Ook dit ging niet vanzelf. Trots dat ik dit uiteindelijk toch heb gedaan. Ik was toe aan een nieuwe uitdaging. De triathlon.

Op 18 juni had ik een introductieles zwemmen op het recreatieoord in de Binnenmaas. Superzenuwachtig natuurlijk (want tja.. daar zijn echte TRIATLETEN!). En wauw, wat zwemmen die ongelofelijk snel! Dat wil ik wel. Marjanne en Annemarie en ik waren gelijk enthousiast en schreven ons in voor START2TRI met daarbij een startbewijs voor de Triathlon Binnenmaas op 3 september. Dat werden dus 2 evenementen want eerder hadden we ons al ingeschreven voor de achtste Triathlon 010 in Rotterdam.

17 juli. Onze eerste achtste Triathlon. Zenuwachtig dat we waren, en geen idee wat ons te wachten stond. De dag ervoor ziek geweest met verhoging, niet lekker en overal spierpijn (Spanning, zenuwen?). Dus verwacht maar niks op die dag. Daarbij is mijn schildklier niet goed ingesteld.

Bij aankomst schrokken wij toen we keken naar het bord, 630 meter zwemmen, *slik*, i.p.v. 500 meter. Joh die ene 100 meter gaat ook wel lukken. Helaas, het zwemmen ging toch niet zo lekker… was koud, waaide erg hard en deed er maar liefst 20:45 over. Het fietsen ging best aardig, ondanks de tegenwind. Werd wel steeds ingehaald, wat erg frustrerend was… uiteindelijk 55 min over gedaan over 22 kilometer.

En dan het lopen, yes dat ging lekker…. Duidelijk dat ik de laatste jaren hier veel trainingsuren en wedstrijden in gestopt had. Helaas 2x veters moeten strikken. Maar goed, 2:08 gefinisht! En wat ben ik blij! Ik heb het gedaan! Mijn allereerste Triathlon, ben dankbaar! Tijdens de race veel nagedacht. Over toen ik nog in de rolstoel zat en hard riep ”Ooit ga ik een Triathlon doen”, en nu gewoon mee mogen doen! Zo gaaf! Lekker boeiend de tijd.Jo Ellen 1

  • No comments found